Fout!

In het ergste geval heb ik een fout gemaakt.
Dát is toch niet zo erg. Ik probeer mezelf te overtuigen.
Fouten zijn menselijk. Toch.
Maar nee, overtuigd ben ik niet.
Op het werk een fout maken kan gevaarlijk zijn.
Mensen die zitten te azen op je positie staan klaar om toe te happen.
Privé een fout maken waar verder niemand last van heeft kan me toch zodanig irriteren dat ik vloekend rondloop.
Stóm, hoe kun je dat nu doen, roep ik tegen mezelf.
Maar waar ik helaas meesterlijk in ben is fouten maken op sociaal vlak.
Hoeveel vriendschappen ik wel niet ben verloren.
Van oppervlakkige tot diepe vriendschappen.
Eigenlijk zijn het allemaal rafelige open eindes.
Boeken die her en der openliggen.
Sommige zo oud dat de opengeslagen bladzijdes onder een dikke laag stof liggen te verkruimelen.
Andere vers en helder en vreselijk pijnlijk.
Ooit vertelde mijn moeder dat als ik de bijbel open liet liggen God het zou lezen en dan de open geslagen bladzijde zou bewerkstelligen.
Sindsdien laat ik vele boeken van ooit-relaties open liggen.
Misschien wel hopende dat de hoofdpersoon het zou lezen.
En dat we dan uiteindelijk kijken naar wat is geweest om opnieuw te beginnen.
Maar helaas is dat een zeldzaamheid.

Advertenties

3 thoughts on “Fout!

  1. Soms hebben moeders ongelijk, maar in mijn overtuiging God nooit, maar daar laat ik ieder vrij in en zo hoort dat ook, mijn mening is dat ieder mens recht heeft op zijn of haar eigen fouten, en echte vriendschap blijft

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s