Op lange termijn

Ineens voelde ik het ook.
Wat sommige andere mensen ook voelen.
En waar ze dan over schrijven en praten.
Ik voelde ineens een boosheid.
Jegens mijn overleden moeder.
Ze heeft op lange termijn zelfmoord gepleegd.
Door middel van drank.
Zelfmoord heeft iets egoistisch.
Binnenkort ben ik jarig.
Sinds zij dood is heeft ze al een stuk of 10 verjaardagen gemist.
Haar zelfmoord voelde ineens als ongeinteresseerdheid.
Maar nu ik het opschrijf ben ik al niet meer boos.
Waarom pleegt iemand zelfmoord.
Waarom wil iemand dood.
Dan moet de ellende toch echt allesoverheersend zijn.
Een diepe uitzichtloze duisternis.
Dan kun je ook niet meer aan anderen denken.
Ik neem het haar dus niet kwalijk.
Ik heb ook eigenlijk weinig getreurd.
Althans niet op korte termijn.
Meer ook op de lange termijn, een vaag groeiend gevoel van verlies.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s